Tijd voor een nieuwe update alweer. En gelukkig hebben we stof om over te schrijven, dat maakt het updaten van het blog een stuk makkelijker! We hebben namelijk een mooie week achter de rug.
Afgelopen dinsdag was ik namelijk jarig en de kapitein had ons beiden een dagje vrij gegeven om gezellig samen te vieren. Dat was erg leuk. We zijn lekker naar het buitenzwembad in de buurt gegaan en hebben heerlijk een dagje op onze billen zitten chillen! 's Avonds hebben we heerlijk met een aantal andere scheepsmaatjes lekker gegeten van een oerhollandse appeltaart die Annemieke de dag er voor had klaargemaakt. Helemaal leuk dus!
Verder hebben we allebei echt lekker kunnen werken deze week. Annemieke had deze week alleen maar dagdiensten waardoor we allebei in een heerlijk ritme zaten. Heel leuk was deze week een jongentje genaamd Ibrahim (7 jaar) dat graag wou leren schrijven, daarnaast was zijn moeder bezorgd geworden over de ontwikkeling van haar zoontje omdat Ibrahim nu voor de tweede keer vanuit het noorden van Benin naar het schip was gekomen voor een operatie aan zijn gezicht, en daardoor een hoop school miste. Dus zo konden we lekker met hem wat reken en alfabet oefeningentjes doen. Zijn moeder was alleen ook nog niet al te goed in die oefeningen en kon het daardoor vaak niet laten om als eerste antwoord te geven als we dingen vroegen aan Ibrahim. Maar al met al heeft hij hopenlijk best wat opgestoken en hadden wij de kans om hem wat beter te leren kennen
Annemieke heeft zo een hoop kinderen en volwassenen om voor te zorgen, maar ik zie door de weeks niet heel veel patienten, dus om op deze manier soms wat meer van het ziekenhuis mee te krijgen is erg leuk! Daarnaast vinden de vrouwlijke patienten het echt grappig als ik als man van Annemieke even kom buurten op de zaal, al lijken ze het wel altijd raar te vinden dat we nog geen kinderen hebben, op een of andere manier zijn die twee hier niet van elkaar te scheiden.
Ook was het leuk voor Annemieke dat ze de patienten nog kende van het weekend. toen had ze namelijk op de zelfde zaal gewerkt waardoor ze deze week niet weer allemaal nieuwe gezichten voor zich had.
Dit weekend had ik wacht, dat kwam goed uit, want er stond toch een kleine operatie op touw waardoor al het nautische personeel aan boord moest blijven. Er is hier namelijk een Nederlands baggerschip van Boskalis bezig om de haven uit te diepen, en zij wilden graag ook onder ons schip zand weg zuigen. Dat betekende voor ons alle hens aan dek, om het schip een stukje te verleggen. Een ook al moesten we maar een paar honder meter opschuiven, toch kwam er een hoop bij kijken. Voor mij betekende het dat ik de brug moest klaar maken en op het achterdek de verantwoordelijkheid had voor de trossen logistiek. Dat is altijd een beetje spannend want en nieuw schip en een nieuwe benanning zorgen voor een hoop onbekende factoren. Maar alles ging erg soepel, de 'deck hands' leverden uitstekend werk en alleen de roeiers op de kade waren alleen af en toe aan het muiten, maar dat is zover mijn ervaring strekt niet ongebruikelijk.(de beste stuurlui staan aan wal)
We hebben allebei dus een heerljk voldaan gevoel en gaan vanavond weer lekker chillen op onze billen!
Groetjes, Rutger en Annemieke!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten